Τα νησιά θα έμεναν και πάλι, για δεύτερη φορά μέσα σε μία εβδομάδα μετά την απαγόρευση πτήσεων ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού λόγω της τουρκικής εορτής στις 23 Απριλίου, χωρίς την «ομπρέλα» της Πολεμικής Αεροπορίας, αν το ΓΕΕΘΑ και το ΓΕΑ δεν «σήκωναν» με δική τους πρωτοβουλία τέσσερα μαχητικά τα οποία περιπολούσαν γύρω από την περιοχή της τουρκικής άσκησης.
Το θέμα αποκάλυψε την περασμένη Παρασκευή 23/04 το defencenet.gr, δημοσιεύοντας την τουρκική ΝAVTEX. Είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα δεν αντιδρά στον χαρακτηρισμό TURKISH SAR AREAS BOUNDED (τουρκική περιοχή έρευνας και διάσωσης που περιεχόταν στη ΝAVTEX που εξέδωσε την περασμένη Παρασκευή 23/04 η Άγκυρα. Και εν συνεχεία δώσαμε (η ΥΠΑ, κατόπιν εντολών άνωθεν) και ... έγκριση για την διενέργεια της άσκησης!
Σήμερα όλο το κεντρικό βόρειο και ανατολικό Αιγαίο από την Σκύρο μέχρι την Λέσβο και την Χίο ήταν «κλειδωμένο» από τις τουρκικές δυνάμεις χωρίς να έχουν δικαίωμα οι ελληνικές δυνάμεις να εισέλθουν σε αυτό το χώρο
Οι συντεταγμένες των δύο περιοχών είναι οι ακόλουθες:
AREA.I
39 04 N 024 55 E
39 04 N 025 30 E
38 44 N 025 30 E
38 44 N 024 55 E
AREA.II
38 55 N 026 00 E
38 51 N 026 20 E
38 43 N 026 12 E
38 44 N 025 53 E
Η τουρκική άσκηση συνεχίζεται και αύριο και οι εντολές στους Έλληνες πιλότους είναι σαφείς: «Μην πλησιάσετε»!
Την περασμένη Παρασκευή 23 Απριλίου, δεν επιτράπηκε στους πιλότους των ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών να επιχειρήσουν ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού, λόγω εορτής στην Τουρκία! Αφήνοντας επιχειρησιακά εντελώς ακάλυπτο ολόκληρο το Ανατολικό Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα! Ποια ήταν αυτή η εορτή ή καλύτερα οι εορτές, γιατί ήταν δύο, της Τουρκίας;
Η ίδρυση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης από τον Κεμάλ Ατατούρκ που καθιερώθηκε στις 23 Αυγούστου του 1921, όταν τα ελληνικά στρατεύματα έδιναν τον υπέρ πάντων αγώνα για την διατήρηση των εστιών των Ελλήνων στην Μικρά Ασία! Στον εορτασμό αυτής της εορτής κλήθηκαν να «συμμετάσχουν» οι Έλληνες πιλότοι με εντολή του υπουργείου Εξωτερικών!
Η δεύτερη εορτή ήταν η «γιορτή του παιδιού» (Cocuk Bayrami) η οποία είναι αφιερωμένη «στο μέλλον του τουρκικού Έθνους»!
«Αυτή την "δουλειά" δεν ξεκινήσαμε να την κάνουμε για τα χρήματα...Δώσαμε εξετάσεις για να μπούμε στην Σχολή Ικάρων γνωρίζοντας ότι θα στερηθούμε 4 από τα καλύτερα χρόνια ενός εφήβου (τα φοιτητικά) κλεισμένοι μέσα σε ένα στρατόπεδο...το τίμημα του να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, αυτό που λατρεύουμε... να πετάξουμε μια μέρα πάνω από το Αιγαίο.
Δεν περιμένουμε να γίνουμε πλούσιοι από αυτό. Το μόνο που ζητήσαμε είναι να υπάρχει ηρεμία στην προσωπική και οικογενειακή ζωή μας ώστε να αφοσιωθούμε ψυχή τε και σώματι στην προσφορά στην πατρίδα και το κοινωνικό σύνολο να αφοσιωθούμε στην
λατρεία μας... στην "δουλειά" μας.
Σε μια "δουλειά" που πριν φύγουμε το πρωί φιλάμε την οικογένεια και πάμε για απογείωση.
Σε μια "δουλειά" που στο αεροδρόμιο αφήνουμε τα κλειδιά πάνω στο αυτοκίνητο για να μην χρειαστεί αργότερα να σπάσει κάποιος το παράθυρο του οδηγού για να το γυρίσει στα σπίτια μας.
Σε μια δουλειά που ούτως ή αλλιώς τα λεφτά ΗΔΗ έφταναν οριακά για να συντηρήσω την οικογένεια μου με την γυναίκα μου να δουλεύει και εκείνη. Η "σπάταλη" ζωή μας; Ένα στεγαστικό δάνειο όλο κι όλο για να έχουμε το δικό μας σπίτι....
Θα κάναμε ευχαρίστως κύριοι και δεύτερη δουλειά για να μην τους λείψει τίποτα. Δεν προλαβαίνομε όμως όταν 6 μήνες τον χρόνο λείπω για υπηρεσίες σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
Το να βάλουμε όλοι το χέρι στην τσέπη φαντάζει δίκαιο. Δεν είναι όμως ρεαλιστικό και δυστυχώς δεν είναι εφαρμόσιμο για όλους. Εμείς θα συνεχίσουμε να πετάμε ακόμα και με 100% μείωση μισθού, ακόμα κι αν "κλείσουν" τα σπίτια μας. Ο λόγος; Η εξάρτηση της πτήσης, η υπερηφάνεια της προσφοράς όχι στο κράτος (αυτό το έχουμε σιχαθεί προ πολλού) μα στις πέτρες αυτού του τόπου» το "πανί" στο οποίο ορκιστήκαμε, και την ευγνωμοσύνη στα μάτια του πατέρα που σώθηκε το παιδί του ή του αγρότη που δεν κάηκε το σπίτι του...
Μην φοβάστε κύριοι ακόμη και με την χθεσινή "λευκή απεργία" ("απεργία" στην οποία όλες οι ετοιμότητες ήταν όπως κάθε μέρα στο100%). Τα scramble ήταν στον αέρα σε λιγότερο από 2 λεπτά ,τα μεταγωγικά επιχειρούσαν σε αεροδιακομιδές και τα ελικόπτερα συνέχιζαν να σέρνονται πάνω από τα κύματα για να σώζουν ναυαγούς και λαθρομετανάστες με καιρούς που ούτε να τους περιγράψετε δεν μπορείτε.
Μόνο μια χάρη από όλους εμάς... αύριο το πρωί , σπαταλήστε 2 μόνο λεπτά από τον χρόνο σας και φέρτε στο μυαλό σας κάποιους που δεν είναι πλέον μαζί μας... κάποιους που απογειώθηκαν χωρίς ποτέ να προσγειωθούν... κάποιους που το κράτος και οι κοινή γνώμη τους θυμήθηκε και τους ονόμασε ΉΡΩΕΣ μετά το θάνατό τους... αλλά πριν από αυτόν ήταν απλά.... ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΆΛΛΗΛΟΙ...
Σπαταλήστε 2 λεπτά για να κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Αν δεν καταλάβετε τίποτα.......χαλάλι σας! Έτσι κι αλλιώς από ψηλά δεν φαίνεστε καθόλου...»
